Ramazan Hoş

ANASAYFA HABER ARA FOTO GALERİ VİDEOLAR ANKETLER SİTENE EKLE RSS KAYNAĞI İLETİŞİM

HABER ARA


Gelişmiş Arama

Kur'an ışığında hakikate yolculuk

Tut Elimi

Mutluluk Şarkısı

UFO Gerçeği

İyi insanlar namaz kılmalı mı?

Maymunların Atası

İslam da Kadere İman var mı ?

Hz Muhammed son Resul

Kur’an’da Peygamber ismi geçiyor mu?

Büyü ve sihir sırları

 

Uzaydaki Kara Delik Nedir ?

Amin demek caiz mi ?

Bizim Çocuklarımız

Bizim Çocuklarımız

Tarih 03 Nisan 2014, 13:21 Editör Ramazan Hoş

( Tut Elimi Kitabından Alıntı )

Yeni Sayfa 1

Bir gün taksim den Nişantaşı’na kadar yürümeye, Karar verdim Nişantaşı’na varmıştım,
Baya yorulduğumu hissettim Nişantaşı parkında biraz oturup dinlenmeye,
Karar verdim genç bir çocuk dikkatimi çekti,

Bali tinercilere benzemiyordu temiz bir yüzü vardı Üstü başı perişan haldeydi,
Onunla konuşup belki yardımcı olurum diye, Düşündüm belki evinden kaçmıştır, Yanına yaklaşıp selam verdim, O hiç bir cevap vermiyordu,

Biraz zaman geçince herhalde zararsız olduğuma, Karar verdi yanıma yaklaşarak,
Benden sigara istedi bende ona yaşını sordum, 16 dedi tabi inanmadım on iki yaşında,
Görülüyordu sigaranın zararlarını anlatmaya, Başladım-

Beni dinler gibi görünse de dinlemiyordu beni, Aç mısın diye sordum aç değilim,
Bana bir sigara ver yeter diyordu, Annen babam nerde diye sordum,
Konuşacakların bittimi deyip uzaklaşıyordu, Tekrar yanıma çağırdım bir sigara verdim,

Öyle bir içişi vardı sanki yılardır içiyormuş gibi, Sigaranın dumanını üst üste içine çekiyordu,
Ne yapacağımı düşünürken- Aklıma anne ve baba için yazdığım şiirlerim geldi,
Ben okurken, Buruk, buruk gülümsüyordu bana

Elini cebine, Uzatıp yırdık bir kâğıt çıkartıp, Bana uzatıp kendi yazdığı şiiri verdi,
Onu sizlerle paylaşmak isterim şöyle yazıyordu- Hatırlamam çocukluğumdan beri,
Ne anne ne baba sevgisini,

Tatmadım gerçek sevgiyi, Hani derler ya ah bir çocuk olsaydım, Ben diyorum şu dünyaya gelmez olaydım, Bazen görüyorum yavrusuna sarılan anneleri.
Hayatımda tatmadım gerçek sevgiyi,

Çocukluğum da kaldı hüznüm nefretim, Çocukluğumda kaldı ağlamak hatırlamam gülmeyi,
Alıştım betonlarda arkadaşlarıma sarılıp yatmaya, İstemez miydim anneme sarılıp,
Gerçek sevgiyi onda bulmak istemez miydim?

Babamla arkadaş babamla gururlanmayı, Sokak çocuğu derler bana, Annen baban var mı diye sorarlarsa,Bilmem ben doğarken unutmuşlar-Ben diyorum ki unutmayın evlatlarınızı,
Onlar bizim evladımız yarınlarımız,

Hayat dediğin karanlık bir zindan içi de bir dışı da,O zindanı aydınlatan bir ışık var,
Senide yakar banide evlat açısı düşmesin yüreğine,Öyle insanlar var ki muhtaç onun bir sıcak nefesine Öyle zalimler var ki ALLAH düşürmesin eline,

Kim olursa olsun hor görmeden, Sahip çıkalım ayrım yapmadan hepsine,
Onlar hepimizin evlatları, Bırakmayalım insafsızların eline…


 

Bu haber 839 defa okunmuştur.

Delicious  Facebook  FriendFeed  Twitter  Google  StubmleUpon  Digg  Netvibes  Reddit

Hikaye

Ah İstanbul

Ah İstanbul Tut Elimi kitabından alıntı

Bir küçük esnaf

Bir küçük esnaf tut elimi kitap alıntı
Hakkımda01 Mayıs 2014

HAVA DURUMU

Detaylı bilgi için resmin üzerine tıklayın.

İçimizdeki güç enerji boyutu

Esmer Kız

Unutamam Seni

Burçların Yanılgısı

Sevgi Karşılık Beklemez

KIYAMET ÖNCESİ BEKLENEN HABERCİ

EGO nedir?

Doğa Meyveleri Parayla Satılır mı ?

Namazların Rekât Sayıları

ÖLÜM ANINDA YAŞANANLAR

Kur’an kurslarının görevi

Reenkarnasyon nedir

Kur’an meali açıklaması

Kur’an, da On dokuz mucizesi

Müşriklerin gizlediği Kuran ayetleri


RSS Kaynağı | Yazar Girişi | Yazarlık Başvurusu

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi